Osteoporoza – stopniowy zanik masy kostnej

Z pewnością znamy w naszym otoczeniu jakąś starszą kobietę, która doznała już złamania kości i jej noga długo nic chciała się zrosnąć. U kobiet po menopauzie złamanie kości występuje o wiele częściej niż u kobiet młodych. W ciągu pierwszych dziesięciu lat po okresie prze- kwitania kobieta traci jeden do czterech procent swej masy kostnej. Lekarze Lhtmaczą to miedzy innymi brakiem estrogenów.

Interesujący wydaje się natomiast fakt, ze istnieje związek miedzy osteoporozą (zanikiem kości) a stężeniem DHEA w organizmie. Z badań uczonych japońskich wynika, że SLarsze kobiety z wysokim poziomem DHEA posiadały grubsze kości niż te. które miały niski poziom tego hormonu. DHEA może więc być powodem, dla którego nie wszystkie kobiety po kiimakierium chorują na osteoporozę, gdyż na ostry objaw tego schorzenia narażonych jest około 1/4 kobiet. Prawdopodobnie osteoblasty (określone komórki kostne), przekształcają DHEA w estrogeny, potrzebne potem do budowy kości.

Inni naukowcy są zdania, ze DHEA hamuje wydzielanie się pewnej substancji, która przyczynia się do ubytku masy kostnej, W młodości redukcja masy kostnej jest bardzo wskazana, gdyż substancja kostna stale się odnawia. Niektóre komórki obumierają i są zastępowane przez nowe. Na starość jest to jednak niebezpieczne, gdyż tworzy się mniej nowych komórek, które mogłyby zastąpić te martwe. W efekcie następuje ubytek masy kostnej i zmniejszenie się grubości kości.

Badania kanadyjskie poparły hipotezę, iż DHEA może pomóc zachować grubość kości. W ramach tego doświadczenia kobiety po menopauzie otrzymały DHEA w formie kremu. Codzienne wcieranie lego hormonu nie tylko za- hamowało zanik masy konnej, lecz nawet grubość kości zwiększyła się. Wynika stad. że ł>I 1 Ii A jest kolejnym ważnym środkiem w zapobieganiu osteoporozie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *