Odkrycie hormonu DHEA cz. 3

Zainteresowanie naukowców skupiło się początkowo na hormonach seksualnych: estrogenach, gestagenie i testosteronie, które są odpowiedzialne miedzy innymi za rozwój drugorzędnych cech płciowych. Zbadano również, wyizolowano i syntetycznie wyprodukowano insulinę wytwarzaną przez trzustkę. Szczególną uwagę naukowców przyciągnęła wytwarzana przez nadnercza adrenalina, a także glukokortykoidy, kortyzol, kortykosteron, wpływające na reakcje układu odpornościowego oraz tak zwane kortykoidy mineralne, regulujące gospodarkę mineralną i wodną. Wszystko to są substancje, po zaaplikowaniu których, można obserwować różne, czasem bardzo silne, reakcje fizyczne. Jeśli na przykład adrenalina przygotowuje ciało do ucieczki lub obrony (tak zwany syndrom „flight and fight”), następuje między innymi przyspieszenie oddechu, uderzeń serca i podniesienie poziomu cukru we krwi.

Hormon DHEA został odkryty w tym samym czasie, nie przypisywano mu jednak większego znaczenia, ponieważ u zwierząt doświadczalnych, którym wszczepiono tę substancję, nie zaobserwowano żadnego działania. Stwierdzono jednak, że w organizmie DHEA przemienia się między innymi w hormony seksualne – estrogeny (u kobiety) i testosteron (zwłaszcza u mężczyzny). Wywnioskowano stąd, że jedynym celem DHEA jest spełnianie funkcji etapu wstępnego dla tych hormonów. Było to zastanawiające, ponieważ istniały już organy – gruczoły płciowe (jądra i jajniki), które odpowiadały za wytwarzanie seksualnych hormonów. Sądzono jednak, że przyroda stworzyła DHEA po to, aby zastępował te hormony wtedy, gdy szwankuje produkcja hormonów w gruczołach płciowych. Estrogeny i testoseron są nie tylko niezbędne do rozmnażania, lecz posiadają też inne, istotne funkcje. Na przykład estrogeny dają żeńskim organizmom pewną ochronę przed takimi chorobami jak zanik kości i atak serca.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *